наки́тя
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице накитя накитим
второ лице накитиш накитите
трето лице накити накитят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице накитих накитихме
второ лице накити накитихте
трето лице накити накитиха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице накитех накитехме
второ лице накитеше накитехте
трето лице накитеше накитеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
накити накитете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накитил накитила накитило накитили
членувана накитилия накитилата накитилото накитилите
с пълен член накитилият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накител накитела накитело накители
членувана накителия накителата накителото накителите
с пълен член накителият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накитен накитена накитено накитени
членувана накитения накитената накитеното накитените
с пълен член накитеният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне на-ки-тя
  • форми наки́тиш, мин. св. наки́тих, мин. прич. наки́тил, св.
Източник