нака́рам
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице накарам накараме
второ лице накараш накарате
трето лице накара накарат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице накарах накарахме
второ лице накара накарахте
трето лице накара накараха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице накарах накарахме
второ лице накараше накарахте
трето лице накараше накараха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
накарай накарайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накарал накарала накарало накарали
членувана накаралия накаралата накаралото накаралите
с пълен член накаралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накарал накарала накарало накарали
членувана накаралия накаралата накаралото накаралите
с пълен член накаралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана накаран накарана накарано накарани
членувана накарания накараната накараното накараните
с пълен член накараният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне на-ка-рам
  • форми нака́раш, св.
Източник