набръ́чкам
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице набръчкам набръчкаме
второ лице набръчкаш набръчкате
трето лице набръчка набръчкат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице набръчках набръчкахме
второ лице набръчка набръчкахте
трето лице набръчка набръчкаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице набръчках набръчкахме
второ лице набръчкаше набръчкахте
трето лице набръчкаше набръчкаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
набръчкай набръчкайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набръчкал набръчкала набръчкало набръчкали
членувана набръчкалия набръчкалата набръчкалото набръчкалите
с пълен член набръчкалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набръчкал набръчкала набръчкало набръчкали
членувана набръчкалия набръчкалата набръчкалото набръчкалите
с пълен член набръчкалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набръчкан набръчкана набръчкано набръчкани
членувана набръчкания набръчканата набръчканото набръчканите
с пълен член набръчканият — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне наб-ръч-кам
  • форми набръ́чкаш, св.
Източник