набеде́н

1. Когато са набедили; обвинен незаслужено.

2. (преносно) Провъзгласен за някакъв, без да има заслуги.

Набеден художник.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана набеден набедена набедено набедени
членувана набедения набедената набеденото набедените
с пълен член набеденият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне на-бе-ден
  • форми набеде́на, набеде́но, мн. набеде́ни
Източник