Източник
-
мига́ч -
1. (разговорно) Светлинен пътепоказалец на превозно средство, който сигнализира за предприемане на маневра.
-
2. Клепач.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | мигач | мигачи |
| членувана | мигача | мигачите |
| с пълен член | мигачът | — |
| бройна форма | мигача |
|---|