ма́цвам

1. Мацам еднократно, поединично.

2. (разговорно, кого/какво) Удрям, пляскам.

Като те мацна!
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице мацвам мацваме
второ лице мацваш мацвате
трето лице мацва мацват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице мацвах мацвахме
второ лице мацва мацвахте
трето лице мацва мацваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице мацвах мацвахме
второ лице мацваше мацвахте
трето лице мацваше мацваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
мацвай мацвайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана мацвал мацвала мацвало мацвали
членувана мацвалия мацвалата мацвалото мацвалите
с пълен член мацвалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана мацвал мацвала мацвало мацвали
членувана мацвалия мацвалата мацвалото мацвалите
с пълен член мацвалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана мацван мацвана мацвано мацвани
членувана мацвания мацваната мацваното мацваните
с пълен член мацваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана мацващ мацваща мацващо мацващи
членувана мацващия мацващата мацващото мацващите
с пълен член мацващият — — —
Деепричастие
мацвайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне мац-вам
  • форми ма́цваш, несв. и ма́цна, св.
Източник
мацвам се

1. Мацвам/мацна сам себе си.

2. Удрям се, наранявам се.

  • възвратен глагол
  • форми мацна се