линчу́вам

(кого) Подхвърлям на линч.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице линчувам линчуваме
второ лице линчуваш линчувате
трето лице линчува линчуват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице линчувах линчувахме
второ лице линчува линчувахте
трето лице линчува линчуваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице линчувах линчувахме
второ лице линчуваше линчувахте
трето лице линчуваше линчуваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
линчувай линчувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана линчувал линчувала линчувало линчували
членувана линчувалия линчувалата линчувалото линчувалите
с пълен член линчувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана линчувал линчувала линчувало линчували
членувана линчувалия линчувалата линчувалото линчувалите
с пълен член линчувалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана линчуван линчувана линчувано линчувани
членувана линчувания линчуваната линчуваното линчуваните
с пълен член линчуваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана линчуващ линчуваща линчуващо линчуващи
членувана линчуващия линчуващата линчуващото линчуващите
с пълен член линчуващият — — —
Деепричастие
линчувайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне лин-чу-вам
  • форми линчу́ваш, несв.
Източник