кучка́рник

1. Къщичка за дворно куче.

2. (преносно) Място, където живеят или се събират кучета.

В града трябва да се построи кучкарник.
Апартаментът ви е станал цял кучкарник.
Паркът се е превърнал в кучкарник.
единствено число множествено число
нечленувана кучкарник кучкарници
членувана кучкарника кучкарниците
с пълен член кучкарникът —
бройна форма кучкарника
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне куч-кар-ник
  • форми мн. кучка́рници, (два) кучка́рника
Източник