кукури́гам

За петел — издавам пронизителен вик.

кукуригане — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице кукуригам кукуригаме
второ лице кукуригаш кукуригате
трето лице кукурига кукуригат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице кукуригах кукуригахме
второ лице кукурига кукуригахте
трето лице кукурига кукуригаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице кукуригах кукуригахме
второ лице кукуригаше кукуригахте
трето лице кукуригаше кукуригаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
кукуригай кукуригайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кукуригал кукуригала кукуригало кукуригали
членувана кукуригалия кукуригалата кукуригалото кукуригалите
с пълен член кукуригалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кукуригал кукуригала кукуригало кукуригали
членувана кукуригалия кукуригалата кукуригалото кукуригалите
с пълен член кукуригалият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кукуригащ кукуригаща кукуригащо кукуригащи
членувана кукуригащия кукуригащата кукуригащото кукуригащите
с пълен член кукуригащият — — —
Деепричастие
кукуригайки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне ку-ку-ри-гам
  • форми кукури́гаш, несв.
Източник