кросно́

Част от тъкачен стан — право кръгло дърво (на едно се навива основата, а на друго — готовата тъкан).

Затягам кросното.

кросна старобългарски „платно“ кросно́

Старобълг. кросна „платно“. Неизяснен произход.

Изтъках си платното, ритам ти кросното

(разговорно) Свършвам своята работа и не се интересувам от друго.

единствено число множествено число
нечленувана кросно кросна
членувана кросното кросната
  • съществително име, среден род
  • пренасяне крос-но
  • форми мн. кросна́
Източници