красноре́чие

Способност да се говори красиво и ясно; ораторско изкуство.

Надарен с красноречие.
Владее красноречието на добър адвокат.
единствено число множествено число
нечленувана красноречие красноречия
членувана красноречието красноречията
  • съществително име, среден род
  • пренасяне крас-но-ре-чие
  • форми само ед.
Източник