кра́йност

1. (само единствено число) Крайна степен.

Изтощена съм до крайност.

2. Прекомерна проява на нещо, крайна постъпка.

Стигам до крайности.
Когато се напие, стига до крайности.
От една крайност до друга.
Изпадам в крайност

В реакции или постъпки стигам до последна, крайна степен на проява.

единствено число множествено число
нечленувана крайност крайности
членувана крайността крайностите
  • съществително име, женски род
  • пренасяне край-ност
  • форми крайността́, мн. кра́йности
Източник