кореспонди́рам

1. (с кого) Водя кореспонденция, преписка.

Кореспондирам с приятелката си от Канада.

2. (с какво) Отговарям, съответствам.

Методът на преподаване кореспондира с трудността на материала.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице кореспондирам кореспондираме
второ лице кореспондираш кореспондирате
трето лице кореспондира кореспондират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице кореспондирах кореспондирахме
второ лице кореспондира кореспондирахте
трето лице кореспондира кореспондираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице кореспондирах кореспондирахме
второ лице кореспондираше кореспондирахте
трето лице кореспондираше кореспондираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
кореспондирай кореспондирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кореспондирал кореспондирала кореспондирало кореспондирали
членувана кореспондиралия кореспондиралата кореспондиралото кореспондиралите
с пълен член кореспондиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кореспондирал кореспондирала кореспондирало кореспондирали
членувана кореспондиралия кореспондиралата кореспондиралото кореспондиралите
с пълен член кореспондиралият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кореспондиращ кореспондираща кореспондиращо кореспондиращи
членувана кореспондиращия кореспондиращата кореспондиращото кореспондиращите
с пълен член кореспондиращият — — —
Деепричастие
кореспондирайки
  • непреходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне ко-рес-пон-ди-рам
  • форми кореспонди́раш, несв. и св.
Източник