ко́пеле

1. Извънбрачно дете.

2. (жаргонно) Лош човек, мръсник.

Излъга ме, копелето му с копеле.

Интересни са диал. копелъ, копелы се (3 л., мн.ч.) „кърша, изсичам издънки по царевично стъбло“ (Банат). Думата няма точно установена етимология. Сравни алб. kopil „младо момче, слуга“, „извънбрачно дете“, рум. copil „дете“, copilaş „извънбрачен син“, copilă „извънбрачна дъщеря“, тур. kopil „пакостник, извънбрачно дете“, сърбохърв. копил „извънбрачен син“, диал. „част от мелничка за кафе“, слов. диал. kopyľ „незаконороден“, пол. диал. kopył „копито“, д.-луж. kopoło, kopuło „мотика за тор“, полаб. ťüpål „мотика“ (= *kopъlъ), рус. копыл „колче, стълбче“, „подпора в шейната“, „мотика“, копылок „костилка“, укр. копил „колче, свързващо плаза със седалката в шейната; извънбрачен“, белор. капыл „подпорка“, „мотичка, кирка“. Посочените форми отразяват няколко праформи: *kopylъ, *kopъlъ. Не е ясно дали значенията „извънбрачно дете“ и „колче, мотика“ възлизат към една праформа (срв. лит. kaplys, латв. kaplis „мотика“). Според някои първоначалното значение на *kopylъ е „второстепенен предмет въобще“ или „предмет за копаене“, което е неубедително. Неясни остават осет. хъæбул [qæbūl], хъæбол [qæbol] „дете“, хъыбыл [qɨbɨl] „прасенце“, къæбыла [kæbɨla] „пале“, къæбæл [kæbæl] „втулка, дървен гвоздей“.

единствено число множествено число
нечленувана копеле копелета
членувана копелето копелетата
  • съществително име, среден род
  • пренасяне ко-пе-ле
  • форми мн. ко́пелета
Източници