координи́рам

(какво) Осъществявам координация.

Координирам движението на влаковете.
координиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице координирам координираме
второ лице координираш координирате
трето лице координира координират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице координирах координирахме
второ лице координира координирахте
трето лице координира координираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице координирах координирахме
второ лице координираше координирахте
трето лице координираше координираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
координирай координирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана координирал координирала координирало координирали
членувана координиралия координиралата координиралото координиралите
с пълен член координиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана координирал координирала координирало координирали
членувана координиралия координиралата координиралото координиралите
с пълен член координиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана координиран координирана координирано координирани
членувана координирания координираната координираното координираните
с пълен член координираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана координиращ координираща координиращо координиращи
членувана координиращия координиращата координиращото координиращите
с пълен член координиращият — — —
Деепричастие
координирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне ко-ор-ди-ни-рам
  • форми координи́раш, несв. и св.
Източник