Източник
-
ко́нус -
1. (специално) В математиката — геометрично тяло с надлъжно сечение равнобедрен триъгълник.
-
2. Всяко тяло или предмет с такава форма.
конусен
— прилагателно име
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | конус | конуси |
| членувана | конуса | конусите |
| с пълен член | конусът | — |
| бройна форма | конуса |
|---|