Източник
-
контраба́нден -
1. Който е свързан с контрабанда.
-
2. Който е таен, незаконен.
Внасям стока по контрабанден път.
контрабандно
— наречие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | контрабанден | контрабандна | контрабандно | контрабандни |
| членувана | контрабандния | контрабандната | контрабандното | контрабандните |
| с пълен член | контрабандният | — | — | — |