ко́нен

1. Който е свързан с кон.

Конен спорт.

2. Който се състои от конници.

Конен полк.
Конна полиция.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана конен конна конно конни
членувана конния конната конното конните
с пълен член конният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне ко-нен
  • форми ко́нна, ко́нно, мн. ко́нни
Източник