комбинато́рика

Дял от елементарната математика, който изучава видовете комбинации с краен брой елементи или числа.

комбинаторен — прилагателно име
единствено число множествено число
нечленувана комбинаторика комбинаторики
членувана комбинаториката комбинаториките
  • съществително име, женски род
  • пренасяне ком-би-на-то-ри-ка
  • форми само ед.
Източник