командиро́вам

(кого) Изпращам в командировка.

Командироваха няколко души в чужбина.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице командировам командироваме
второ лице командироваш командировате
трето лице командирова командироват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице командировах командировахме
второ лице командирова командировахте
трето лице командирова командироваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице командировах командировахме
второ лице командироваше командировахте
трето лице командироваше командироваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
командировай командировайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана командировал командировала командировало командировали
членувана командировалия командировалата командировалото командировалите
с пълен член командировалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана командировал командировала командировало командировали
членувана командировалия командировалата командировалото командировалите
с пълен член командировалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана командирован командирована командировано командировани
членувана командирования командированата командированото командированите
с пълен член командированият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана командироващ командироваща командироващо командироващи
членувана командироващия командироващата командироващото командироващите
с пълен член командироващият — — —
Деепричастие
командировайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне ко-ман-ди-ро-вам
  • форми командиро́ваш, несв. и св.
Източник