команди́р

1. Ръководител на войскова единица.

Командир на полк.

2. Ръководител на група, сформирана за някаква дейност, или на колектив.

единствено число множествено число
нечленувана командир командири
членувана командира командирите
с пълен член командирът —
бройна форма командира
звателна форма командире
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне ко-ман-дир
  • форми мн. команди́ри
Източник