Източник
-
команди́р -
1. Ръководител на войскова единица.
Командир на полк.
-
2. Ръководител на група, сформирана за някаква дейност, или на колектив.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | командир | командири |
| членувана | командира | командирите |
| с пълен член | командирът | — |
| бройна форма | командира |
|---|---|
| звателна форма | командире |