ке́ляв

разговорно

1. Който е болен от кел.

2. За земя — която е гола или е покрита със слаба, ниска растителност.

3. За земя — лоша, неплодородна.

4. За растителност — ниска, слаба, пожълтяла.

5. (преносно) Който е некадърен, без достойнства.

Келяви управници.
Келяви обувки.
Нямам келява пара

(разговорно) Нямам никакви пари.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана келяв келява келяво келяви
членувана келявия келявата келявото келявите
с пълен член келявият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне ке-ляв
  • форми ке́лява, ке́ляво, мн. ке́ляви
Източник