карна́че

Вид тънка наденица за печене на скара.

Образувано с умал. наставка -че от рум. cărnaţ „наденица“ < лат. *carnaceus „месен“, от лат. caro, carnis „месо“.

единствено число множествено число
нечленувана карначе карначета
членувана карначето карначетата
  • съществително име, среден род
  • пренасяне кар-на-че
  • форми мн. карна́чета
Източници