импоте́нтен

1. (специално) В медицината — който страда от полово безсилие.

2. (преносно) Който е безсилен в някакво отношение — като творец, специалист и други.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана импотентен импотентна импотентно импотентни
членувана импотентния импотентната импотентното импотентните
с пълен член импотентният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне им-по-тен-тен
  • форми импоте́нтна, импоте́нтно, мн. импоте́нтни
Източник