Източник
-
енкли́тика -
(специално) В езикознанието — дума или форма без ударение в речта, които се произнасят заедно с предходната дума.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | енклитика | енклитики |
| членувана | енклитиката | енклитиките |