другару́вам

Да си приятел с някого.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице другарувам другаруваме
второ лице другаруваш другарувате
трето лице другарува другаруват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице другарувах другарувахме
второ лице другарува другарувахте
трето лице другарува другаруваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице другарувах другарувахме
второ лице другаруваше другарувахте
трето лице другаруваше другаруваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
другарувай другарувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана другарувал другарувала другарувало другарували
членувана другарувалия другарувалата другарувалото другарувалите
с пълен член другарувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана другарувал другарувала другарувало другарували
членувана другарувалия другарувалата другарувалото другарувалите
с пълен член другарувалият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана другаруващ другаруваща другаруващо другаруващи
членувана другаруващия другаруващата другаруващото другаруващите
с пълен член другаруващият — — —
Деепричастие
другарувайки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне дру-га-ру-вам
Източници