доде́то

разговорно

1. Доде.

2. Въвежда подчинено обстоятелствено изречение за място — за означаване на краен пространствен предел; докъдето.

Додето ми стига погледът, все ниви.
  • наречие
  • пренасяне до-де-то
  • форми нареч. и съюз.
Източник