грунди́рам

(какво) Слагам, полагам грунд.

грундиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице грундирам грундираме
второ лице грундираш грундирате
трето лице грундира грундират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице грундирах грундирахме
второ лице грундира грундирахте
трето лице грундира грундираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице грундирах грундирахме
второ лице грундираше грундирахте
трето лице грундираше грундираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
грундирай грундирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана грундирал грундирала грундирало грундирали
членувана грундиралия грундиралата грундиралото грундиралите
с пълен член грундиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана грундирал грундирала грундирало грундирали
членувана грундиралия грундиралата грундиралото грундиралите
с пълен член грундиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана грундиран грундирана грундирано грундирани
членувана грундирания грундираната грундираното грундираните
с пълен член грундираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана грундиращ грундираща грундиращо грундиращи
членувана грундиращия грундиращата грундиращото грундиращите
с пълен член грундиращият — — —
Деепричастие
грундирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне грун-ди-рам
  • форми грунди́раш, несв. и св.
Източник