грими́рам

(кого, какво) Слагам грим.

Гримирам лицето си.
Гримираха го.
гримиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице гримирам гримираме
второ лице гримираш гримирате
трето лице гримира гримират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице гримирах гримирахме
второ лице гримира гримирахте
трето лице гримира гримираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице гримирах гримирахме
второ лице гримираше гримирахте
трето лице гримираше гримираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
гримирай гримирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гримирал гримирала гримирало гримирали
членувана гримиралия гримиралата гримиралото гримиралите
с пълен член гримиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гримирал гримирала гримирало гримирали
членувана гримиралия гримиралата гримиралото гримиралите
с пълен член гримиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гримиран гримирана гримирано гримирани
членувана гримирания гримираната гримираното гримираните
с пълен член гримираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гримиращ гримираща гримиращо гримиращи
членувана гримиращия гримиращата гримиращото гримиращите
с пълен член гримиращият — — —
Деепричастие
гримирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне гри-ми-рам
  • форми грими́раш, несв. и св.
Източник
гримирам се

Гримирам сам себе си.

Не обича да се гримира.
  • възвратен глагол