гаранти́рам

1. (за кого/за какво) Давам гаранция, поръчителствам.

2. (какво, на кого) Обезпечавам, осигурявам.

Това ще ни гарантира поне една година спокоен живот.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице гарантирам гарантираме
второ лице гарантираш гарантирате
трето лице гарантира гарантират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице гарантирах гарантирахме
второ лице гарантира гарантирахте
трето лице гарантира гарантираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице гарантирах гарантирахме
второ лице гарантираше гарантирахте
трето лице гарантираше гарантираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
гарантирай гарантирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарантирал гарантирала гарантирало гарантирали
членувана гарантиралия гарантиралата гарантиралото гарантиралите
с пълен член гарантиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарантирал гарантирала гарантирало гарантирали
членувана гарантиралия гарантиралата гарантиралото гарантиралите
с пълен член гарантиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарантиран гарантирана гарантирано гарантирани
членувана гарантирания гарантираната гарантираното гарантираните
с пълен член гарантираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарантиращ гарантираща гарантиращо гарантиращи
членувана гарантиращия гарантиращата гарантиращото гарантиращите
с пълен член гарантиращият — — —
Деепричастие
гарантирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне га-ран-ти-рам
  • форми гаранти́раш, несв. и св.
Източник