встрани́

1. За място — вляво или вдясно от една точка; настрана.

Той стоеше встрани от пътя.

2. За посока — вляво или вдясно от една точка.

Спрях встрани от пътя.

3. Настрана; в периферията, а не в центъра.

Не участваше в политиката, стремеше се да стои поне малко встрани.
  • наречие
  • пренасяне встра-ни
Източник