Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (англ.) (CC BY-SA 4.0)
1.
Съжителство между мъж и жена като съпрузи, официално легитимирано чрез формален акт.
Сключвам брак.
Църковен брак.
Имам два брака.
бракъ старобългарски брак
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | брак | бракове |
| членувана | брака | браковете |
| с пълен член | бракът | — |
| бройна форма | брака |
|---|
2.
1. Недоброкачествена, негодна продукция.
2. Бракуване.
Това е за брак.
Brack немски „отпадъци“ брак
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | брак | бракове |
| членувана | брака | браковете |
| с пълен член | бракът | — |
| бройна форма | брака |
|---|