Източник
-
билю́к -
1. (остаряло) Стадо.
Билюк говеда.
-
2. (историческо) Във феодална Турция — военна част от стотина войници.
-
3. (диалектно) Множество, голям брой.
Един билюк деца.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | билюк | билюци |
| членувана | билюка | билюците |
| с пълен член | билюкът | — |
| бройна форма | билюка |
|---|