асфалти́рам

(какво) Покривам с асфалт, полагам асфалт.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице асфалтирам асфалтираме
второ лице асфалтираш асфалтирате
трето лице асфалтира асфалтират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице асфалтирах асфалтирахме
второ лице асфалтира асфалтирахте
трето лице асфалтира асфалтираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице асфалтирах асфалтирахме
второ лице асфалтираше асфалтирахте
трето лице асфалтираше асфалтираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
асфалтирай асфалтирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана асфалтирал асфалтирала асфалтирало асфалтирали
членувана асфалтиралия асфалтиралата асфалтиралото асфалтиралите
с пълен член асфалтиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана асфалтирал асфалтирала асфалтирало асфалтирали
членувана асфалтиралия асфалтиралата асфалтиралото асфалтиралите
с пълен член асфалтиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана асфалтиран асфалтирана асфалтирано асфалтирани
членувана асфалтирания асфалтираната асфалтираното асфалтираните
с пълен член асфалтираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана асфалтиращ асфалтираща асфалтиращо асфалтиращи
членувана асфалтиращия асфалтиращата асфалтиращото асфалтиращите
с пълен член асфалтиращият — — —
Деепричастие
асфалтирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне ас-фал-ти-рам
  • форми асфалти́раш, несв. и св.
Източник