аренду́вам

(какво) Вземам под аренда.

арендуване — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице арендувам арендуваме
второ лице арендуваш арендувате
трето лице арендува арендуват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице арендувах арендувахме
второ лице арендува арендувахте
трето лице арендува арендуваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице арендувах арендувахме
второ лице арендуваше арендувахте
трето лице арендуваше арендуваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
арендувай арендувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана арендувал арендувала арендувало арендували
членувана арендувалия арендувалата арендувалото арендувалите
с пълен член арендувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана арендувал арендувала арендувало арендували
членувана арендувалия арендувалата арендувалото арендувалите
с пълен член арендувалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана арендуван арендувана арендувано арендувани
членувана арендувания арендуваната арендуваното арендуваните
с пълен член арендуваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана арендуващ арендуваща арендуващо арендуващи
членувана арендуващия арендуващата арендуващото арендуващите
с пълен член арендуващият — — —
Деепричастие
арендувайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне арен-ду-вам
  • форми аренду́ваш, несв.
Източник