аранжи́рам

(какво) Правя аранжимент; подлагам на аранжимент.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице аранжирам аранжираме
второ лице аранжираш аранжирате
трето лице аранжира аранжират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице аранжирах аранжирахме
второ лице аранжира аранжирахте
трето лице аранжира аранжираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице аранжирах аранжирахме
второ лице аранжираше аранжирахте
трето лице аранжираше аранжираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
аранжирай аранжирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана аранжирал аранжирала аранжирало аранжирали
членувана аранжиралия аранжиралата аранжиралото аранжиралите
с пълен член аранжиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана аранжирал аранжирала аранжирало аранжирали
членувана аранжиралия аранжиралата аранжиралото аранжиралите
с пълен член аранжиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана аранжиран аранжирана аранжирано аранжирани
членувана аранжирания аранжираната аранжираното аранжираните
с пълен член аранжираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана аранжиращ аранжираща аранжиращо аранжиращи
членувана аранжиращия аранжиращата аранжиращото аранжиращите
с пълен член аранжиращият — — —
Деепричастие
аранжирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне аран-жи-рам
  • форми аранжи́раш, несв. и св.
Източник