апострофи́рам

(кого) Прекъсвам говорещо лице с дума или забележка, за да изразя отношение или да дам оценка.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице апострофирам апострофираме
второ лице апострофираш апострофирате
трето лице апострофира апострофират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице апострофирах апострофирахме
второ лице апострофира апострофирахте
трето лице апострофира апострофираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице апострофирах апострофирахме
второ лице апострофираше апострофирахте
трето лице апострофираше апострофираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
апострофирай апострофирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана апострофирал апострофирала апострофирало апострофирали
членувана апострофиралия апострофиралата апострофиралото апострофиралите
с пълен член апострофиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана апострофирал апострофирала апострофирало апострофирали
членувана апострофиралия апострофиралата апострофиралото апострофиралите
с пълен член апострофиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана апострофиран апострофирана апострофирано апострофирани
членувана апострофирания апострофираната апострофираното апострофираните
с пълен член апострофираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана апострофиращ апострофираща апострофиращо апострофиращи
членувана апострофиращия апострофиращата апострофиращото апострофиращите
с пълен член апострофиращият — — —
Деепричастие
апострофирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне апос-т-ро-фи-рам
  • форми апострофи́раш, несв. и св.
Източник