аклами́рам

(кого) Поздравявам с акламации.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице акламирам акламираме
второ лице акламираш акламирате
трето лице акламира акламират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице акламирах акламирахме
второ лице акламира акламирахте
трето лице акламира акламираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице акламирах акламирахме
второ лице акламираше акламирахте
трето лице акламираше акламираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
акламирай акламирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана акламирал акламирала акламирало акламирали
членувана акламиралия акламиралата акламиралото акламиралите
с пълен член акламиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана акламирал акламирала акламирало акламирали
членувана акламиралия акламиралата акламиралото акламиралите
с пълен член акламиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана акламиран акламирана акламирано акламирани
членувана акламирания акламираната акламираното акламираните
с пълен член акламираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана акламиращ акламираща акламиращо акламиращи
членувана акламиращия акламиращата акламиращото акламиращите
с пълен член акламиращият — — —
Деепричастие
акламирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне ак-ла-ми-рам
  • форми аклами́раш, несв. и св.
Източник